Sa una, mukhang mahirap sagutin ang tanong na ito. Sa isang banda, alam natin na ang Diyos ang makapangyarihang lumikha ng lahat ng bagay (Genesis 1:1; Isaias 44:24) – tiyak na kasama rito ang kasalanan? Ngunit, sa kabilang banda, lahat ng nilikha ng Diyos ay “mabuti” (Genesis 1:31), at ang kasalanan ay isang bagay na kinapopootan ng Diyos (James 1:13). Kaya, hindi maaaring nilikha ng Diyos ang kasalanan. Nangangahulugan ba ito na si Satanas ang lumikha ng kasalanan? Ngunit kung si Satanas ang lumikha ng kasalanan, ibig sabihin ay wala nang kapangyarihan at kontrol ang Diyos rito, na salungat sa itinuturo ng Biblia (Kawikaan 16:4). Paano nga ba natin malulutas ang ganitong kalituhan?
Maling tanong
Ang dahilan ng ating kalituhan ay dahil mali ang tanong. Ang “kasalanan” ay hindi isang “nilikhang” bagay, tulad ng “mga bituin” o “mga hayop”; sa halip, ang “kasalanan” ay isang masamang pagbaluktot ng mga mabubuting bagay na nilikha ng Diyos. Halimbawa, ang kasalanan ng pangangalunya ay isang pagbaluktot ng mabuting kaloob ng Diyos na kasal; ang kasalanan ng kayabangan ay isang pagkasira ng isang malusog na pagpapahalaga sa sarili; at ang kasalanan ng paghihiganti ay malapit na malapit sa isang makatarungang pagsusumikap para sa katarungan. Ang kasalanan ay parasitiko sa mabubuting hangarin na nilikha ng Diyos para sa ating kaligayahan at katuparan. Kaya’t nahihirapan tayong magkasala laban sa Diyos (Efeso 4:22; Santiago 1:14) – kasi nakakapanabik ang kasalanan. Gayunpaman, dahil ang kasalanan ay hindi ang paraan na dinisenyo ng Diyos ang pag-andar ng Kanyang nilikha, ang kasalanan, sa huli, ay hindi kailanman magpapasaya sa atin (Jeremias 2:13), kundi magpaparumi lamang sa atin (Genesis 6:11), at mag-iiwan sa atin na patuloy na naghahanap ng higit pa (Efeso 4:19).
Kasamaan ng kasalanan
Tinatawag ng Biblia ang mismong kasamaan ng kasalanan: ang pagkuha ng isang mabuting bagay na nilikha ng Diyos at paggamit nito upang hindi magdulot ng buhay kundi magdulot ng kamatayan (Roma 7:13). Ito ang dahilan kung bakit ang kasalanan ay napakasama: ang kasalanan ay ninanakaw ang mga bagay na para sa Diyos at binabaligtad ito laban sa Kanya. Makikita natin ito sa estratehiya ni Satanas sa Hardin ng Eden: nilait ni Satanas ang karakter ng Diyos upang hindi magtiwala sina Adan at Eva sa Diyos (Genesis 3:1-5), kundi magkasala laban sa Diyos at maling gamitin ang Kanyang mabuting nilikha (Genesis 3:6). Mula kay Adan, ang kasalanan at kamatayan ay kumalat sa lahat ng tao (Roma 5:12). Lahat tayo ay may makasalanang puso (Jeremias 17:9; Marcos 7:21-23), at kung tapat tayo, aaminin nating ang ating mga buhay ay nagpapakita na bawat isa sa atin ay karapat-dapat sa parusang kamatayan mula sa Diyos (Genesis 2:17; Marcos 9:43-47; Roma 1:32).
Ang perpektong solusyon
Ngunit, magpasalamat tayo sa Diyos: “Habang tayo’y mahina pa, si Kristo ay namatay para sa mga walang kabanalan” (Roma 5:6)! Ang krus ni Kristo ay ang perpektong solusyon sa ating pangangailangan. Ipinapakita nito sa atin na tayo, hindi ang Diyos, ang may pananagutan sa ating mga kasalanan – kung hindi, hindi sana kailangang mamatay si Jesus para sa atin (1 Pedro 2:24). Ipinapakita din nito sa atin na kinapopootan ng Diyos ang kasalanan at kailangan Niyang parusahan ito – kung hindi, hindi sana kailangang tiisin ni Jesus ang galit ng Diyos (Marcos 15:34). Sa wakas, ipinapakita ng krus na, habang hindi responsable ang Diyos sa ating mga kasalanan, sa isang misteryosong paraan, nananatili pa ring may ganap na kontrol ang Diyos sa kasalanan, na itinaguyod mula pa sa walang hanggan (Pahayag 13:8), at ipinasabi sa Lumang Tipan (Isaias 53:4-6), na sa pamamagitan ng masamang gawain ni Satanas (Lucas 22:3), ni Judas (Mateo 26:24-5) at ng mga kasama ni Judas (Mga Gawa 4:27-28), ang Diyos ay magdadala ng kaligtasan sa mundo sa pamamagitan ng kamatayan ng Kanyang bugtong na Anak (Pahayag 5:9-10).
Gaya ng sinabi ni Jesus: “Ang magnanakaw ay hindi dumarating kundi upang magnakaw at pumatay at sumira; ako’y naparito upang magkaroon sila ng buhay, at magkaroon nito ng sagana. Ako ang mabuting pastol. Iniaalay ng mabuting pastol ang kanyang buhay para sa mga tupa.” (Juan 10:10-11).

