Higit Kaysa sa mga Anghel
Sa Hebreo 1, ipinapakita ng may-akda na si Jesus ay higit na mataas kaysa sa mga anghel; sa katunayan, Siya ay kapantay ng Diyos. Maraming talata ang nagpapatunay nito:
- Juan 1:1 – “Ang Salita ay Diyos.” Kung ipagpapatuloy ang pagbasa ng kabanatang ito, maliwanag na ang tinutukoy na “Salita” ay si Jesus.
- Roma 9:5 – Tinawag ni Pablo si “Cristo, na Diyos sa lahat ng bagay.”
- Colosas 1:15 – Sinabi rito na si Cristo ang “larawan ng di-nakikitang Diyos.”
- Colosas 1:19 – “Sapagkat minarapat ng Diyos na ang Kanyang kapuspusan ay manatili kay Cristo.”
Ginawang Mas Mababa Kaysa sa mga Anghel
Sa Hebreo 2, isang bagong aspeto ang binigyang-diin. Si Jesus ay ginawang mas mababa kaysa sa mga anghel “sa maikling panahon” (Hebreo 2:9). Ibinahagi Niya ang ating pagkatao (Hebreo 2:14-15), na tumutukoy sa Kanyang buhay dito sa mundo.
Si Maria, ang Kanyang ina, ay isang birhen nang siya ay pagliwanagan ng Espiritu Santo at ipaglihi si Cristo, ang Anak ng Diyos (Isaias 7:14; Lucas 1:27-35; Mateo 1:18-25). Ang Kanyang paglilihi ay espirituwal na ginawa ng Espiritu Santo, at hindi sa pamamagitan ng pisikal na pagsasama ng lalaki at babae. Siya ay isinilang bilang isang sanggol na tao (Lucas 2:1-7; Juan 1:14; Roma 1:3; Galacia 4:4).
Siya ay namuhay sa mundo nang halos tatlumpung taon, lumaki sa isang normal na pamilya, nakikita ng tao, at nakakausap ng mga tao (1 Juan 1:1-3). Naranasan Niya ang lahat ng emosyon ng tao. At sa huli, Siya ay namatay—ngunit muling nabuhay!
Diyos at Tao
Kaya’t oo, kahit nanatili Siyang Diyos, si Jesus ay naging ganap ding tao noong Siya ay nabubuhay sa lupa. At ngayon, Siya ay Diyos at tao pa rin—isang persona na may dalawang kalikasan, magpakailanman. Mahirap itong lubusang maunawaan. Subalit sa isang lumang kredo, ito ay ipinaliwanag nang ganito:
“Siya ay perpektong Diyos at perpektong Tao, may makatwirang kaluluwa at katawang-tao. […] Kung paanong ang isang tao ay may kaluluwa at laman, gayundin, ang Diyos at Tao ay iisang Cristo.”
Noong taong 451, idinaos ang Konseho ng Chalcedon, kung saan itinakda ang isang pahayag na hanggang ngayon ay pundasyon ng doktrina ng pananampalataya ng Orthodox, Katoliko, Anglican, at Protestanteng simbahan:
“Si Cristo, Anak, Panginoon, Bugtong na Anak, ay kinikilala sa dalawang kalikasan—hindi magkahalo, hindi nagbabago, hindi pinaghiwalay, at hindi pinagwatak-watak; nananatili ang pagkakaiba ng kalikasan sa kabila ng kanilang pagsasama upang bumuo ng isang persona at isang pagkatao.”
Bakit Kinailangang Maging Tao si Jesus?
“Nakibahagi Siya sa kanilang pagkatao upang sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan, mapawi Niya ang kapangyarihan ng diyablo na may hawak sa kamatayan, at mapalaya ang mga taong nabubuhay sa takot sa kamatayan.” (Hebreo 2:14-15)
Ninais ni Jesus na tubusin ang sangkatauhan mula sa kapangyarihan ng diyablo. Upang magawa ito, kinailangan Niyang harapin ang pinakapinagmumulan ng problema ng tao—ang kasalanan. Sapagkat ang kasalanan ang dahilan kung bakit tayo napapailalim sa kamatayan, at ito rin ang nagbibigay ng kapangyarihan sa diyablo sa ating buhay.
Dahil ang tao ang nagkasala, kinakailangan ding isang tao ang magbayad para sa kasalanan ng sangkatauhan. “Sapagkat yamang dumating ang kamatayan sa pamamagitan ng isang tao, dumating din ang pagkabuhay na mag-uli sa pamamagitan ng isang tao.” (1 Corinto 15:21)
Ganito kalayo ang kahandaan ng Diyos upang tayo ay iligtas—Siya ay nagpakumbaba at naging mas mababa pa kaysa sa mga anghel, kahit panandalian lamang! Ibinukas Niya ang daan patungo sa Diyos sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan sa krus, bilang kabayaran sa kasalanan ng lahat ng sumasampalataya sa Kanya. Sa ganitong paraan, winasak Niya ang kapangyarihan ng diyablo at ng kamatayan mismo.
Bakit?
Sapagkat kapag ikaw ay napalaya mula sa iyong kasalanan, ikaw ay malaya nang matanggap ang buhay na walang hanggan. Wala nang kapangyarihan ang kamatayan!

