Lumikha ba ang Diyos ng mga Kapansanan?

Lumikha ang Diyos ng mundong ito nang maayos, at nilikha Niya ang tao nang maayos. Nang matapos ng Diyos ang Kanyang paglikha, nakita Niya na ito ay ‘napakabuti’ (Genesis 1:31). Kaya’t ang mga kapansanan ay hindi bahagi ng orihinal na disenyo ng Diyos. Ang mga ito ay bunga ng pagpasok ng kasalanan sa mundo. Dahil sa kasalanan, ang sakit at kalungkutan at mga kapansanan ay nagsimulang makaapekto sa mga tao. Ang sangnilikha mismo ay nagdurusa “mula sa pagkaalipin nito sa katiwalian” (Roma 8:21).

Hindi bahagi ng orihinal na mabuting paglikha ng Diyos 

Kaya’t ang unang bagay na kailangang sabihin tungkol sa mga kapansanan ay hindi sila bahagi ng orihinal na mabuting paglikha ng Diyos. Gayunpaman, kailangan din nating kilalanin na ang Diyos ang nagsailalim sa mundong ito sa kawalang-saysay (Roma 8:20). Ang Kanyang parusa sa kasalanan ay nagbago sa mundong ito sa isang lugar ng pagdurusa. Kaya’t magiging napakadali kung sasabihin na wala ang Diyos sa mga taong ipinanganak na may mga kapansanan.

Sa Juan 9:1-7, mababasa natin ang tungkol sa isang lalaking ipinanganak na bulag. Itinanong ng mga alagad kung ang kanyang mga kasalanan o ang mga kasalanan ng kanyang mga magulang ang naging sanhi nito. Ngunit sinabi ni Jesus sa kanila na huwag magtaka tungkol sa sanhi, kundi sa layunin. Ang layunin ay upang ‘ang mga gawa ng Diyos ay mahayag sa kanya’ (Juan 9:3). Ang pagtanggap ng Diyos ng kaluwalhatian, ipinaliwanag ni Jesus dito, ay mas mahalaga kaysa sa isang maginhawang buhay na walang pagdurusa.

Mas mahalaga kaysa sa mga kapansanan 

Ang katuruan na iyon mula kay Jesus ay nagtuturo sa atin sa tamang direksyon. May mga bagay na mas mahalaga pa kaysa sa buhay na walang mga kapansanan. Ang ilan sa mga layunin ng Diyos sa pagdanas ng mga kapansanan, sa atin man o sa mga taong mahal natin, ay:

  • Upang lumikha ng pagnanais para sa langit sa atin. Kung lahat ng ating mga kagustuhan ay matutupad sa mundong ito, at kung walang anumang pagdurusa, mabubuhay tayo sa paraiso. Ngunit ito ay magiging paraiso na walang Diyos. Nais ng Panginoon na hanapin natin ang ating kasiyahan sa Kanya. Hindi tayo dapat masiyahan sa mundong ito, kundi dapat nating hangarin ang langit at ang presensya ng Diyos. 
  • Upang ihanda tayo para sa langit. Ang lahat ng pagdurusa na kailangan nating pagdaanan ay tumutulong sa atin na magtuon sa ‘mga bagay na hindi nakikita’, at ginagamit ng Diyos upang ihanda tayo para sa langit: “Sapagkat ang magaan na panandaliang pagdurusa ay naghahanda para sa atin ng isang walang hanggang bigat ng kaluwalhatian na higit sa lahat ng paghahambing” (2 Corinto 4:17). 
  • Upang bigyan tayo ng pagkakataon na ipakita na ang buhay na may kapansanan at may Jesus ay mas masaya kaysa sa buhay na walang kapansanan at walang Jesus.
  • Upang bigyan tayo ng pagkakataon na magpakita ng pag-ibig sa mga nagdurusa mula sa mga kapansanan. Sa ganoong paraan, tayo ay lumalago espiritwal at ipinapakita natin sa iba ang kagandahan ng isang buhay na nakasentro kay Cristo. 

Sa ating paglalakbay patungo sa maluwalhating bagong lupa 

Tiwala tayo na ang Diyos ay may mabuting layunin, kahit sa mga kapansanan. Hindi ibig sabihin nito na pinupuri natin ang pagdurusa na may kaugnayan sa mga kapansanan. Tulad ng nabanggit sa itaas, ang lahat ng pagdurusa ay nagmumula sa kasalanan. Ang sakit ng pagdurusa ay dapat humantong sa atin na kamuhian at kasuklaman ang kasalanan. Dapat itong humantong sa atin na sambahin si Jesus, na kusang nagdusa upang palayain tayo mula sa sumpa ng kasalanan. Kapag tayo ay nagtitiwala sa Kanya, tayo ay nasa daan patungo sa maluwalhating bagong lupa, kung saan ang mga kapansanan ay wala na: Ang Diyos “ay papahirin ang bawat luha sa kanilang mga mata, at hindi na magkakaroon ng kamatayan, ni pagdadalamhati, ni pag-iyak, ni sakit man, sapagkat ang mga dating bagay ay lumipas na” (Pahayag 21:4).

📁 ,
Lumikha ba ang Diyos ng mga Kapansanan?

Lumikha ang Diyos ng mundong ito nang maayos, at nilikha Niya ang tao nang maayos. Nang matapos ng Diyos ang Kanyang paglikha, nakita Niya na ito ay ‘napakabuti’ (Genesis 1:31). Kaya’t ang mga kapansanan ay hindi bahagi ng orihinal na disenyo ng Diyos. Ang mga ito ay bunga ng pagpasok ng kasalanan sa mundo. Dahil sa kasalanan, ang sakit at kalungkutan at mga kapansanan ay nagsimulang makaapekto sa mga tao. Ang sangnilikha mismo ay nagdurusa “mula sa pagkaalipin nito sa katiwalian” (Roma 8:21).

Hindi bahagi ng orihinal na mabuting paglikha ng Diyos 

Kaya’t ang unang bagay na kailangang sabihin tungkol sa mga kapansanan ay hindi sila bahagi ng orihinal na mabuting paglikha ng Diyos. Gayunpaman, kailangan din nating kilalanin na ang Diyos ang nagsailalim sa mundong ito sa kawalang-saysay (Roma 8:20). Ang Kanyang parusa sa kasalanan ay nagbago sa mundong ito sa isang lugar ng pagdurusa. Kaya’t magiging napakadali kung sasabihin na wala ang Diyos sa mga taong ipinanganak na may mga kapansanan.

Sa Juan 9:1-7, mababasa natin ang tungkol sa isang lalaking ipinanganak na bulag. Itinanong ng mga alagad kung ang kanyang mga kasalanan o ang mga kasalanan ng kanyang mga magulang ang naging sanhi nito. Ngunit sinabi ni Jesus sa kanila na huwag magtaka tungkol sa sanhi, kundi sa layunin. Ang layunin ay upang ‘ang mga gawa ng Diyos ay mahayag sa kanya’ (Juan 9:3). Ang pagtanggap ng Diyos ng kaluwalhatian, ipinaliwanag ni Jesus dito, ay mas mahalaga kaysa sa isang maginhawang buhay na walang pagdurusa.

Mas mahalaga kaysa sa mga kapansanan 

Ang katuruan na iyon mula kay Jesus ay nagtuturo sa atin sa tamang direksyon. May mga bagay na mas mahalaga pa kaysa sa buhay na walang mga kapansanan. Ang ilan sa mga layunin ng Diyos sa pagdanas ng mga kapansanan, sa atin man o sa mga taong mahal natin, ay:

  • Upang lumikha ng pagnanais para sa langit sa atin. Kung lahat ng ating mga kagustuhan ay matutupad sa mundong ito, at kung walang anumang pagdurusa, mabubuhay tayo sa paraiso. Ngunit ito ay magiging paraiso na walang Diyos. Nais ng Panginoon na hanapin natin ang ating kasiyahan sa Kanya. Hindi tayo dapat masiyahan sa mundong ito, kundi dapat nating hangarin ang langit at ang presensya ng Diyos. 
  • Upang ihanda tayo para sa langit. Ang lahat ng pagdurusa na kailangan nating pagdaanan ay tumutulong sa atin na magtuon sa ‘mga bagay na hindi nakikita’, at ginagamit ng Diyos upang ihanda tayo para sa langit: “Sapagkat ang magaan na panandaliang pagdurusa ay naghahanda para sa atin ng isang walang hanggang bigat ng kaluwalhatian na higit sa lahat ng paghahambing” (2 Corinto 4:17). 
  • Upang bigyan tayo ng pagkakataon na ipakita na ang buhay na may kapansanan at may Jesus ay mas masaya kaysa sa buhay na walang kapansanan at walang Jesus.
  • Upang bigyan tayo ng pagkakataon na magpakita ng pag-ibig sa mga nagdurusa mula sa mga kapansanan. Sa ganoong paraan, tayo ay lumalago espiritwal at ipinapakita natin sa iba ang kagandahan ng isang buhay na nakasentro kay Cristo. 

Sa ating paglalakbay patungo sa maluwalhating bagong lupa 

Tiwala tayo na ang Diyos ay may mabuting layunin, kahit sa mga kapansanan. Hindi ibig sabihin nito na pinupuri natin ang pagdurusa na may kaugnayan sa mga kapansanan. Tulad ng nabanggit sa itaas, ang lahat ng pagdurusa ay nagmumula sa kasalanan. Ang sakit ng pagdurusa ay dapat humantong sa atin na kamuhian at kasuklaman ang kasalanan. Dapat itong humantong sa atin na sambahin si Jesus, na kusang nagdusa upang palayain tayo mula sa sumpa ng kasalanan. Kapag tayo ay nagtitiwala sa Kanya, tayo ay nasa daan patungo sa maluwalhating bagong lupa, kung saan ang mga kapansanan ay wala na: Ang Diyos “ay papahirin ang bawat luha sa kanilang mga mata, at hindi na magkakaroon ng kamatayan, ni pagdadalamhati, ni pag-iyak, ni sakit man, sapagkat ang mga dating bagay ay lumipas na” (Pahayag 21:4).

📁 ,