Kapag namatay ang isang bata, maaaring may katanungan sa isipan ng mga magulang: saan napunta ang kanilang anak? Ang Bibliya ay walang tuwirang sagot sa tanong na ito, ngunit makakahanap tayo ng sapat na impormasyon upang ituro tayo sa tamang direksyon.
Walang sinuman ang ipinanganak na ganap na walang sala
Sabi ni David sa Awit 51:5: “Narito, ako’y ipinanganak sa kasamaan, at sa kasalanan naglihi sa akin ang aking ina.” Kailangan nating magsisi sa ating mga kasalanan at tumanggap ng kapatawaran, bawat isa sa atin.
Gayunpaman, ang mga bata at mga taong may kapansanan sa pag-iisip ay hindi kayang unawain ang kanilang pagiging makasalanan at sadyang pumili na lumapit kay Jesus. Hindi ba magiging mapagbigay at mahabagin ang Diyos upang payagan silang makapasok sa langit? Naniniwala tayo na may sapat na dahilan upang sabihin oo sa tanong na ito.
Sitwasyon ni David
Nakagawa si David ng pangangalunya kay Bathsheba, ipinapatay niya ang asawa nito at nawala ang sanggol bilang resulta. Nang may sakit ang sanggol, umiyak si David sa Panginoon sa pag-asang maririnig Siya at hayaang mabuhay ang bata. Ngunit nang sa wakas ay namatay ang sanggol, tumayo si David, naghugas, nagbihis at kumain, sa pagtataka ng kanyang mga lingkod. Hindi nila maunawaan kung paano niya nagawa ang lahat ng ito nang namatay ang bata. Ito ang sagot ni David: “Habang buhay pa ang bata, ako ay nag-ayuno at umiyak, sapagkat sinabi ko, ‘Sino ang nakakaalam kung magiging mahabagin sa akin ang Panginoon, na maaaring mabuhay ang bata?’ Ngunit ngayon siya ay patay na. Bakit pa ako mag-aayuno? Maibabalik ko pa ba siya? Ako ay pupunta sa kanya, ngunit hindi na siya babalik sa akin.” (2 Samuel 12:22-23). Naniniwala si David na ang bata ay nasa langit at isang araw, siya ay makakasama niya roon.
Puso ng Diyos para sa mga Bata
Binibigyan din tayo ng Bibliya ng pananaw sa puso ng Diyos para sa mga bata kapag tiningnan natin kung paano nakipag-ugnayan si Jesus sa kanila. Sa Mateo 18:1-9, malinaw ang pagmamahal ni Jesus sa mga bata. Tinuturuan pa nga tayo na maging katulad ng mga bata kung nais nating makapasok sa Kaharian ng langit (Mateo 18:3). Sa kalaunan, sa kabanata 19:13-15, muling ipinakita ni Jesus ang kanyang pagmamahal sa mga bata nang pinayagan Niya silang lumapit at binasbasan Niya sila. Nakatanggap ng matalim na pagpuna mula sa Kanya ang mga alagad nang sinubukan nilang pigilan ang mga bata na lumapit kay Jesus: “Hayaang lumapit sa akin ang mga munting bata at huwag silang hadlangan, sapagkat sa mga tulad nila nauukol ang kaharian ng langit” (Mateo 19:14).
Nasa Diyos ang pagpapasya kung kanino Niya ilalapat ang pagbabayad-sala ni Cristo. Isang katotohanan na si Jesus ay “ang pantubos para sa ating mga kasalanan, at hindi lamang para sa atin kundi pati na rin para sa mga kasalanan ng buong mundo” (1 Juan 2:2). Ang Diyos ay pinakadakila (Gawa 4:24), Siya ay mabuti (Awit 103:8) at Siya ay nagmamahal sa atin (Juan 3:16). Maaari nating lubos na pagkatiwalaan na Siya ay humahatol nang makatarungan at puno ng awa at pagmamahal. Ganyan ang Kanyang katangian. Bagaman hindi tuwirang sinasabi ng Bibliya na ang lahat ng mga bata na namatay sa murang edad ay pupunta sa langit, o kung kailan eksaktong sila ay aabot sa edad ng pananagutan, maaari tayong maging sigurado sa pagmamahal ng Diyos sa mga bata at sa saklaw ng Kanyang pag-ibig sa sangkatauhan.
Buod
Maraming tao ang nagtataka kung ano ang mangyayari sa mga batang namamatay. Bagaman hindi ito tuwirang tinatalakay sa Bibliya, makakahanap tayo ng mga pahiwatig. Tinatanggap ni Jesus ang mga bata sa Kanyang kaharian. At ang Diyos ay mapagmahal at mahabagin. Kaya, bagaman Siya ang humahatol kung sino ang magkakaroon ng buhay na walang hanggan, maaari tayong lubos na magtiwala na ang Kanyang paghatol ay mapagmahal at makatarungan.

