Nilikha ng Diyos si Adan at inilagay siya sa Halamanan ng Eden. Nang siya’y binigyan ng tungkulin na pangalanan ang lahat ng hayop sa parang at bawat ibon sa langit, natuklasan niyang walang katulong na angkop para sa kanya (Genesis 2:19-20). Kaya’t hinugis ng Diyos ang isang babae mula sa isa sa kanyang mga tadyang at dinala siya kay Adan, na nagsabi: “Ito sa wakas ay buto ng aking mga buto, laman ng aking laman!” (Genesis 2:23). Magkasama, ang lalaki at babae ay may kapamahalaan sa lahat ng nilikha, kapwa sila nilikha sa larawan ng Diyos (Genesis 1:27). Ang babae ay tumulong at kumumpleto sa lalaki at magkasama silang bumuo ng isang pagkakaisa, tinatakan sa pamamagitan ng pagiging “isang laman” (Genesis 2:24), na tumutukoy rin sa pakikipagtalik.
Ang pagbagsak ng tao ay sumira sa magandang relasyon
Ang pagbagsak ng tao ay sumira sa magandang relasyong ito at ang lalaki ay maghahari sa babae (Genesis 3:16 – ito ay hindi isang utos, kundi isang bunga ng kasalanan). Ang kakulangan ng paggalang sa isa’t isa ay pumasok sa relasyon at matatagpuan sa maraming mga kasal sa buong mundo. Ngunit sa Bagong Tipan, ang mga asawa ay hinihimok na igalang ang kanilang mga asawa at parangalan ang kanilang asawa bilang pinuno ng pamilya (Efeso 5:22). Ibig sabihin nito ay binibigyan ng asawa ang kanyang asawa ng espasyo upang magbigay ng espirituwal at praktikal na pamumuno sa pamilya. Siya ay tinatrato niya nang may paggalang at sinusuportahan kung saan kinakailangan. Sa ganitong paraan, ang mag-asawa ay sumasalamin sa ugnayang tipan sa pagitan ni Cristo at ng iglesia. Ang asawa ay tumutukoy kay Cristo at ang babae ay sa iglesia. Ibinigay ni Cristo ang kanyang sarili para sa iglesia, gayundin ang dapat na gawin ng asawa, mahalin ang kanyang asawa tulad ng sarili niyang katawan (Efeso 5:25-28). At ang babae ay dapat magpasakop sa kanyang asawa tulad ng iglesia kay Cristo. Para sa parehong kapareha sa kasal, walang lugar para sa pagiging makasarili.
May paggalang at dalisay na asal
Nalulugod ang Diyos sa mga asawang nagpapakita ng ‘may paggalang at dalisay na asal’. Maaaring makuha nito ang loob ng mga asawang hindi naniniwala (1 Pedro 3:2). Nalulugod ang Diyos sa “hindi nasisirang kagandahan ng isang maamo at tahimik na espiritu“, ito ay napakahalaga sa kanyang mga mata (1 Pedro 3:4). Ang mga asawang ito ay naglalagay ng kanilang pag-asa sa Diyos, gumagawa ng mabuti at walang takot sa anumang nakakatakot, dahil sa kanilang pagtitiwala sa Diyos (1 Pedro 3:6). Ang mga asawa naman ay sinasabihan na igalang ang kanilang mga asawa dahil sila ay mga tagapagmana kasama nila sa biyaya ng buhay (1 Pedro 3:7).
Sariling inisyatiba o pamumuno
Ang pagiging katulong sa asawa, o pagkakaroon ng maamo at tahimik na espiritu, ay hindi nangangahulugang ang babae ay hindi maaaring magpakita ng inisyatiba o magpatupad ng anumang pamumuno. Sa Kawikaan 31, isang larawan ang ipininta ng isang asawang bumili ng isang bukid (talata 16), may aktibong pakikipagkalakalan (talata 24), mahusay na namamahala sa kanyang sambahayan (talata 15) at nagtuturo nang may karunungan (talata 26). Siya ay pinupuri bilang “mas mahalaga kaysa mga hiyas” (talata 10), pinupuri ng parehong asawa at mga anak (talata 28). Ito ay dahil hindi niya sinusubukan na agawin ang papel ng kanyang asawa, kundi dahil “ginagawa niya ito ng mabuti at hindi masama, sa lahat ng araw ng kanyang buhay” (talata 12). Ang puso ng kanyang asawa ay “nagtitiwala sa kanya, at wala siyang kakulangan sa kita” (talata 11). Ang isang asawa na lubos na nagtitiwala sa kanyang asawa at pumupuri sa kanya, ay isang asawang nakakaramdam ng respeto at pagmamahal. Ang asawa ay may posisyon ng karangalan sa loob ng kanyang lipunan: siya ay “kilala sa mga pintuan kapag siya’y nakaupo kasama ng mga matatanda ng bayan” (talata 23) – isang posisyong pinatatatag ng kahusayan ng kanyang asawa.
Kaya’t sa kabuuan, ito ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa pagiging asawa: isang babae na tapat na tumutulong at sumusuporta sa kanyang asawa, nirerespeto siya, minamahal siya at may relasyon sa kanya at wala nang iba pa. Siya ay pantay sa kanyang asawa sa paningin ng Diyos (Galacia 3:28; 1 Pedro 3:7) ngunit may natatanging posisyon sa kanyang kasal, tulad ng kanyang asawa na may sariling posisyon sa kanyang kasal. Magkasama silang sumasalamin sa ugnayang tipan sa pagitan ng iglesia at ni Cristo (Efeso 5:22-32).

