Ang Pakikiapid ba ay Hindi Mapapatawad?

Mayroon lamang isang kasalanang hindi mapapatawad, at ito ay ang pagtigas ng puso laban sa Ebanghelyo at pagtanggi kay Jesus bilang Tagapagligtas.

Ang Pakikiapid ay Isang Mabigat na Kasalanan

Ang pakikiapid ay isang mabigat na kasalanan, at may isang talata sa Bibliya na tila nagsasabing ito ay hindi mapapatawad:

“Ilalayo ka niya sa masamang babae, sa babaeng hindi mo asawa na gumagamit ng matatamis na salita upang akitin ka. Tinalikuran niya ang kanyang kabiyak noong kanyang kabataan, at kinalimutan niya ang kasunduan niya sa Diyos. Ang kanyang bahay ay daan patungo sa kamatayan, at ang kanyang landas ay humahantong sa mga patay. Walang nakabalik mula roon, wala ni isa man ang muling nagkaroon ng buhay.” (Kawikaan 2:16-19, MBBTAG)

Sinasabi rito na walang mangangalunya ang “nakakabalik sa landas ng buhay.” Ngunit madaling maunawaan na ito ay hindi nangangahulugang ganap. Ang mga kawikaan sa kabanatang ito ay tinipon ni Solomon (tingnan ang Kawikaan 1:1). Alam niyang hindi lahat ng mangangalunya ay “nahuhulog sa kamatayan,” sapagkat siya mismo ay anak mula sa kasal na nagsimula sa isang makikiapid na relasyon. Ang kanyang ama, si David, ay nagkasala ng pakikiapid kay Batsheba (tingnan ang 2 Samuel 11), na naging ina ni Solomon.

 

Malalim na Nagsisi si David sa Kanyang Pakikiapid

Alam natin na malalim ang pagsisisi ni David sa kanyang pakikiapid (at sa pagpatay na idinulot nito). Tahasan niyang inamin ang kanyang kasalanan at humingi ng kapatawaran mula sa Panginoon. Hindi madaling gawin ito bilang hari! Ngunit pagkatapos niyang magsisi, isinulat niya ang Awit 51:2:

“Hugasan mo ako nang lubusan sa aking kasamaan, at linisin mo ako sa aking kasalanan!” (Awit 51:2, MBBTAG)

Alam nating hindi kailanman tumatanggi ang Diyos na magpatawad sa mga nagsisisi mula sa kanilang mga kasalanan at lumalapit sa Kanya. Ang natitirang bahagi ng buhay ni David ay nagpapatunay nito. Bumalik siya sa paglilingkod sa Diyos.

 

Bakit Naroon pa rin ang Talatang Ito sa Bibliya?

Mahalaga na maunawaan natin ang likas na katangian ng Kawikaan. Ito ay tinatawag na ‘aklat ng karunungan’. Nangangahulugan ito na naglalaman ito ng karunungan ng Diyos para sa tamang pamumuhay. Ang karunungang ito ay inilalahad sa pangkalahatang mga patakaran. Hindi nito ibig sabihin na walang eksepsyon sa mga patakarang ito. Makikita natin ang maraming halimbawa nito sa Kawikaan. Sa susunod na kabanata, halimbawa, mababasa natin:

“Ang matalino ay tatanggap ng karangalan, ngunit ang mga mangmang ay haharap sa kahihiyan.” (Kawikaan 3:35, MBBTAG)

Oo, ito ay totoo bilang pangkalahatang alituntunin. Ngunit alam nating lahat na may mga pagkakataong napapahiya ang mga matatalino, at napaparangalan ang mga mangmang na hindi karapat-dapat.

 

Ang Daan Patungo sa Kamatayan

Gayundin ang mga nabubuhay sa pakikiapid. Napakapanganib nito! Ikaw ay nasa landas ng kamatayan! Halos imposible nang makabalik! Kaya’t seryosohin ang babala sa Kawikaan. Mamuhay ng banal na buhay, at huwag hayaang ilayo ka ng kasalanan sa Diyos.

Ang kasalanan ay nagdadala sa kamatayan. Malinaw ito sa Bibliya:

“Hindi ba ninyo nalalaman na ang mga makasalanan ay hindi magmamana ng kaharian ng Diyos? Huwag kayong padaya! Walang taong imoral, sumasamba sa diyus-diyosan, nangangalunya, nakikiapid sa kapwa lalaki, magnanakaw, sakim, lasenggo, mapanlait, o nandaraya ang magmamana ng kaharian ng Diyos.” (1 Corinto 6:9-10, MBBTAG)

 

Purihin ang Diyos!

Ngunit purihin ang Diyos! Nang isinulat ni Pablo ang liham na ito, hindi niya tinapos sa ganitong salita. Anuman ang ating nagawa, palaging may daan pabalik sa Panginoon. Ipinagpatuloy ni Pablo ang sumunod na talata, na maaari nating angkinin bilang pangako para sa lahat ng naniniwala kay Jesus bilang kanilang Tagapagligtas:

“At ganyan ang ilan sa inyo noon. Ngunit kayo’y nilinis na, itinalaga na para sa Diyos, at itinuring nang matuwid sa pangalan ng Panginoong Jesu-Cristo at sa Espiritu ng ating Diyos.” (1 Corinto 6:11, MBBTAG)

📁 ,
Ang Pakikiapid ba ay Hindi Mapapatawad?

Mayroon lamang isang kasalanang hindi mapapatawad, at ito ay ang pagtigas ng puso laban sa Ebanghelyo at pagtanggi kay Jesus bilang Tagapagligtas.

Ang Pakikiapid ay Isang Mabigat na Kasalanan

Ang pakikiapid ay isang mabigat na kasalanan, at may isang talata sa Bibliya na tila nagsasabing ito ay hindi mapapatawad:

“Ilalayo ka niya sa masamang babae, sa babaeng hindi mo asawa na gumagamit ng matatamis na salita upang akitin ka. Tinalikuran niya ang kanyang kabiyak noong kanyang kabataan, at kinalimutan niya ang kasunduan niya sa Diyos. Ang kanyang bahay ay daan patungo sa kamatayan, at ang kanyang landas ay humahantong sa mga patay. Walang nakabalik mula roon, wala ni isa man ang muling nagkaroon ng buhay.” (Kawikaan 2:16-19, MBBTAG)

Sinasabi rito na walang mangangalunya ang “nakakabalik sa landas ng buhay.” Ngunit madaling maunawaan na ito ay hindi nangangahulugang ganap. Ang mga kawikaan sa kabanatang ito ay tinipon ni Solomon (tingnan ang Kawikaan 1:1). Alam niyang hindi lahat ng mangangalunya ay “nahuhulog sa kamatayan,” sapagkat siya mismo ay anak mula sa kasal na nagsimula sa isang makikiapid na relasyon. Ang kanyang ama, si David, ay nagkasala ng pakikiapid kay Batsheba (tingnan ang 2 Samuel 11), na naging ina ni Solomon.

 

Malalim na Nagsisi si David sa Kanyang Pakikiapid

Alam natin na malalim ang pagsisisi ni David sa kanyang pakikiapid (at sa pagpatay na idinulot nito). Tahasan niyang inamin ang kanyang kasalanan at humingi ng kapatawaran mula sa Panginoon. Hindi madaling gawin ito bilang hari! Ngunit pagkatapos niyang magsisi, isinulat niya ang Awit 51:2:

“Hugasan mo ako nang lubusan sa aking kasamaan, at linisin mo ako sa aking kasalanan!” (Awit 51:2, MBBTAG)

Alam nating hindi kailanman tumatanggi ang Diyos na magpatawad sa mga nagsisisi mula sa kanilang mga kasalanan at lumalapit sa Kanya. Ang natitirang bahagi ng buhay ni David ay nagpapatunay nito. Bumalik siya sa paglilingkod sa Diyos.

 

Bakit Naroon pa rin ang Talatang Ito sa Bibliya?

Mahalaga na maunawaan natin ang likas na katangian ng Kawikaan. Ito ay tinatawag na ‘aklat ng karunungan’. Nangangahulugan ito na naglalaman ito ng karunungan ng Diyos para sa tamang pamumuhay. Ang karunungang ito ay inilalahad sa pangkalahatang mga patakaran. Hindi nito ibig sabihin na walang eksepsyon sa mga patakarang ito. Makikita natin ang maraming halimbawa nito sa Kawikaan. Sa susunod na kabanata, halimbawa, mababasa natin:

“Ang matalino ay tatanggap ng karangalan, ngunit ang mga mangmang ay haharap sa kahihiyan.” (Kawikaan 3:35, MBBTAG)

Oo, ito ay totoo bilang pangkalahatang alituntunin. Ngunit alam nating lahat na may mga pagkakataong napapahiya ang mga matatalino, at napaparangalan ang mga mangmang na hindi karapat-dapat.

 

Ang Daan Patungo sa Kamatayan

Gayundin ang mga nabubuhay sa pakikiapid. Napakapanganib nito! Ikaw ay nasa landas ng kamatayan! Halos imposible nang makabalik! Kaya’t seryosohin ang babala sa Kawikaan. Mamuhay ng banal na buhay, at huwag hayaang ilayo ka ng kasalanan sa Diyos.

Ang kasalanan ay nagdadala sa kamatayan. Malinaw ito sa Bibliya:

“Hindi ba ninyo nalalaman na ang mga makasalanan ay hindi magmamana ng kaharian ng Diyos? Huwag kayong padaya! Walang taong imoral, sumasamba sa diyus-diyosan, nangangalunya, nakikiapid sa kapwa lalaki, magnanakaw, sakim, lasenggo, mapanlait, o nandaraya ang magmamana ng kaharian ng Diyos.” (1 Corinto 6:9-10, MBBTAG)

 

Purihin ang Diyos!

Ngunit purihin ang Diyos! Nang isinulat ni Pablo ang liham na ito, hindi niya tinapos sa ganitong salita. Anuman ang ating nagawa, palaging may daan pabalik sa Panginoon. Ipinagpatuloy ni Pablo ang sumunod na talata, na maaari nating angkinin bilang pangako para sa lahat ng naniniwala kay Jesus bilang kanilang Tagapagligtas:

“At ganyan ang ilan sa inyo noon. Ngunit kayo’y nilinis na, itinalaga na para sa Diyos, at itinuring nang matuwid sa pangalan ng Panginoong Jesu-Cristo at sa Espiritu ng ating Diyos.” (1 Corinto 6:11, MBBTAG)

📁 ,