Ang kakanyahan ng pagiging Kristiyano ay ang pagkakaroon ng personal na relasyon sa Diyos. Hindi mahirap maging Kristiyano, ngunit malaki ang epekto nito sa iyong buhay. Binabago nito ang iyong pagkatao at ang iyong ginagawa. Tingnan natin ang isinulat ni Apostol Pablo tungkol sa pamumuhay bilang Kristiyano sa 2 Corinto 5:14-17: “Siya (=Kristo) ay namatay para sa lahat, upang ang mga nabubuhay ay hindi na mamuhay para sa kanilang sarili kundi para sa Kanya na namatay para sa kanila at muling nabuhay. Kaya’t mula ngayon, hindi na natin tinuturing ang sinuman ayon sa laman. Bagaman minsan nating tinuring si Cristo ayon sa laman, hindi na natin Siya tinuturing sa ganitong paraan. Kaya’t kung ang sinuman ay nasa kay Cristo, siya ay isang bagong nilalang. Ang luma ay lumipas na; narito, ang bago ay dumating.”
Buhay na Kasama ang Diyos
Ang ating mga buhay ay hindi nahahati sa mga aspeto na “kasama ang Diyos” at mga aspeto na “wala ang Diyos.” Siya ay sumasakop sa bawat bahagi ng ating buhay. Hindi mo maaaring paglingkuran ang Diyos sa pamamagitan ng pagbasa ng Bibliya at pananalangin, at sabay na gumawa ng sariling desisyon tungkol sa pamumuhay at mga etikal na isyu. Kailangan nating “matakot sa Panginoon mong Diyos, lumakad sa lahat ng Kanyang mga daan, mahalin Siya, at paglingkuran ang Panginoon mong Diyos ng buong puso at ng buong kaluluwa” (Deuteronomio 10:12). Mukha itong matindi, ngunit kung tayo ay pinupuno ng Banal na Espiritu at napapalibutan ng pag-ibig ng Diyos, hindi natin gustong panatilihin ang ilang aspeto ng ating buhay para sa ating sarili. Ang Diyos ay napakadakila at mapagbigay at karapat-dapat sa papuri, na walang higit pang ligaya kaysa sa mamuhay sa Kanyang presensya. Gaya ng isang lumang awit:
“Lahat kay Jesus ay isinusumpa ko, Lahat sa Kanya’y malaya kong ibibigay; Ako’y magmamahal at magtitiwala sa Kanya, Sa Kanyang presensya araw-araw ay mamuhay.”
Mga Bagay na Ginagawa ng mga Kristiyano
May mga aspeto ng buhay Kristiyano na hindi ginagawa ng mga hindi mananampalataya, tulad ng pagbabasa ng Bibliya, pananalangin, at pagdalo sa simbahan. Ito ay mga paraan ng pagpapalalim ng ating pagkaunawa sa Diyos at sa Kanyang kalooban, mga paraan ng pagpapakain sa ating mga kaluluwa sa Salita ng Diyos. Ito ay kinakailangan dahil ang ating mga puso ay may tendensiyang lumihis mula sa Diyos at ang ating mga isipan ay madalas na nabubulag ng kasalanan. Patuloy nating kailangan ang “input” ng Diyos sa ating mga buhay upang lumago nang espiritwal.
Mahalaga para sa mga mananampalataya na magkaroon ng mga pattern ng espiritwal na disiplina. Maraming bahagi ng Bibliya ang nag-uudyok sa atin na gawin ito. Tingnan halimbawa ang 1 Tesalonica 5:16-18: “Magsaya kayo palagi, magdasal ng walang humpay, magpasalamat sa lahat ng pagkakataon; sapagkat ito ang kalooban ng Diyos kay Cristo Jesus para sa inyo.”
Mga Bagay na Iba ang Pagkakagawa ng mga Kristiyano
Ang pagiging Kristiyano ay nakakaapekto rin sa paraan ng paggawa natin ng “karaniwang” mga bagay, mga bagay na ginagawa din ng mga hindi mananampalataya. Ito ay nakakaapekto sa mga desisyon na ginagawa natin, sa paraan ng pagmomodelo ng ating pang-araw-araw na buhay, sa paraan ng pagpapalaki ng ating mga anak, at sa pag-iisip na hinaharap natin ang mga pagsubok. Ang pamumuhay na kasama ang Diyos ay humuhubog sa ating pananaw sa mundo, sa ating mga pag-asa at inaasahan, at sa ating mga prayoridad sa buhay. Maaaring magresulta ito sa isang pamumuhay na napakaiba sa “mundo” sa paligid natin, na maaaring magdulot ng kritisismo o kahit pag-uusig.
Dahil tayong lahat ay naapektuhan ng mga pananaw at kultura sa paligid natin, hindi palaging madali na matukoy ang kalooban ng Diyos para sa lahat ng aspeto ng buhay. At may mga desisyon na sobrang personal na walang pangkalahatang gabay na matatagpuan sa Bibliya. Gayunpaman, maraming mga direksyon ang malinaw, at ang iba ay maaaring dedusirin mula sa mga Kasulatan.
Ang pagiging Kristiyano ay Nangangahulugan ng Pagkakaroon ng Bahagi sa Simbahan
Kapag ang isang tao ay nagkaroon ng pananampalataya, siya o siya ay nagiging bahagi ng pandaigdigang simbahan. Ang isang simbahan na ito ay binubuo ng mga mananampalataya mula sa lahat ng siglo at mula sa lahat ng lugar. Sa buong mundo, ang mga pangkat ng mga Kristiyano ay nagkikita sa mga lokal na simbahan. Ang Hebreo 10:24-25 ay nag-uudyok sa atin na gawin ito: “Isaalang-alang natin kung paano pukawin ang isa’t isa sa pag-ibig at mabuting gawa, hindi pinabayaan ang pagtitipon ng magkakasama, gaya ng ugali ng ilan, kundi ang pag-uudyok sa isa’t isa.” Ang mga pagsamba sa simbahan o mga maliliit na grupo ay magagandang pagkakataon upang magdasal ng magkasama, mag-aral ng Bibliya ng magkasama, at ipagdiwang ang Hapunan ng Panginoon.
Ang Buhay Kristiyano ay Nakatuon sa Kaluwalhatian ng Diyos
Ang pamumuhay bilang Kristiyano ay hindi lamang tungkol sa pagsunod sa mga tiyak na regulasyon o pag-iwas sa mga partikular na kasalanan. Ito ay tungkol sa ating saloobin sa kasalukuyang mundo, ito ay tungkol sa ating relasyon sa Diyos, ito ay tungkol sa ating mga layunin sa buhay. At ito ay sumasaklaw sa lahat ng aspeto ng ating buhay. “Kaya, kung kumakain kayo o umiinom, o anumang ginagawa ninyo, gawin ninyo ang lahat sa kaluwalhatian ng Diyos.” (1 Corinto 10:31)
Ang sinuman na naniniwala kay Jesucristo ay pinalaya mula sa kapangyarihan ng kasalanan at binigyan ng kakayahang mamuhay ng isang ganap na bagong buhay na nakamit ni Jesus para sa kanya. Siya ay tumitingin sa mundo na may “bago” na mga mata. Siya ay namumuhay para kay Cristo, sa kapangyarihan ng Banal na Espiritu.
Isang Araw, Ang mga Kristiyano ay Magiging Banal at Walang Kapintasan
Hanggang sa tayo ay nabubuhay sa mundong ito, ang bagong buhay ay hindi pa nakamit ang kabuuan nito. Tayo ay patuloy na nakikipaglaban sa mga masamang hangarin at mga nakasisirang epekto ng kasalanan sa ating buhay. Kailangan natin ang kapatawaran at nagbibigay ng kapangyarihan ng Diyos araw-araw. Ngunit isang araw, sa katapusan ng panahon, si Jesucristo ay babalik upang wakasan ang kasalanan at imperpeksiyon. Siya ay lilikha ng bagong langit at bagong lupa para sa Kanyang mga anak, at iredeem ang kanilang mga katawan at kaluluwa. Mula noon, sila ay magiging banal at walang kapintasan sa harap Niya at magsasaya sa walang hanggan na presensya ng Diyos — na siyang layunin Niya mula pa noong bago likhain ang mundo (Efeso 1:4).
Kung mayroon kang mga partikular na tanong kung paano mamuhay bilang Kristiyano, mangyaring tingnan ang aming overview page upang makita ang iba pang mga artikulo tungkol sa paksa ng iyong interes.

