Bakit nga ba nilikha ng Diyos ang mundo at ang lahat ng narito? Sa madaling sabi, ginawa Niya ito para sa Kanyang sariling kaluwalhatian. Tingnan natin ang ilang talata sa Bibliya na naglalarawan nito:
- “Sa pamamagitan Niya nilikha ang lahat ng bagay: mga bagay sa langit at sa lupa, nakikita at hindi nakikita, maging mga trono o mga kapangyarihan o mga tagapamahala o mga awtoridad; lahat ng bagay ay nilikha sa pamamagitan Niya at para sa Kanya.” (Colosas 1:16)
- “Sapagkat mula sa Kanya, sa pamamagitan Niya, at para sa Kanya ang lahat ng bagay. Sa Kanya ang kaluwalhatian magpakailanman! Amen.” (Roma 11:36)
Lahat ng bagay ay nagaganap dahil ito ang layunin ng Diyos sa Kanyang walang hanggang plano. Lahat ng bagay ay pinanghahawakan ng Diyos at para sa Diyos. Ang buong mundo ay sa Kanya. Tayo ay sa Kanya. At lahat ng bagay na nilikha ay sadyang nilikha upang magturo sa Diyos at sa Kanyang kaluwalhatian. “Ipinapahayag ng mga langit ang kaluwalhatian ng Diyos” (Awit 19:1). Sa paglikha, ginawa ng Diyos ang Kanyang mga di-nakikitang katangian na makikita natin (Roma 1:20).
Bukod dito, tinutupad ng mga tao ang layunin ng Diyos na magbigay ng kaluwalhatian sa Kanya. Tinatawag tayo upang mamuhay ng buhay na nagbibigay kaluwalhatian sa Kanya (Mateo 5:16; 1 Pedro 2:12). Nakikibahagi tayo sa kaluwalhatian ng Diyos kapag naging tagasunod tayo ni Kristo. Ang Banal na Espiritu ay binabago tayo ayon sa imahe ni Jesus sa pamamagitan ng tuloy-tuloy na proseso ng pagpapakabanal (Roma 8:29; 2 Corinto 3:18). Habang nagbabago tayo mula sa kaluwalhatian patungo sa kaluwalhatian, itinuturo natin ang Diyos at nagiging saksi sa Kanyang kadakilaan sa mundo. Gaya ng isinulat ng ilan sa nakaraan, “Ang pangunahing layunin ng sangkatauhan ay luwalhatiin ang Diyos at tamasahin Siya magpakailanman.”
Nilikha ba tayo ng Diyos dahil Siya ay nag-iisa o nais Niya ng pagsamba?
Nilikha tayo ng Diyos dahil sa Kanyang mabuting kaligayahan. Bagaman marami ang magsasabing nilikha tayo ng Diyos para sa pakikisama, para sa pagsamba, o para sa iba pang dahilan, hindi direktang sinasabi ng Bibliya kung bakit nilikha tayo ng Diyos maliban sa para sa Kanyang sariling kaluwalhatian. Alam natin na ang Diyos ay hindi nag-iisa. Makikita natin sa maraming pagkakataon sa Kasulatan na ang Diyos ay lubos na nagagalak sa Kanyang sarili. Ang Ama, Anak, at Banal na Espiritu ay nasa kaluwalhatian mula sa walang hanggang nakaraan at nagagalak sa presensya ng isa’t isa. Sa bautismo ni Jesus, makikita natin ang pagsang-ayon ng Ama sa Kanyang Anak, na kung saan Siya ay lubos na nasisiyahan. Nang manalangin si Jesus sa Ama sa Juan 17, binanggit Niya ang oras na kasama Niya ang Ama bago pa nagsimula ang mundo. Si Jesus ay nasa tabi ng Ama, gaya ng ngayon.
Bagaman ang Diyos ay nagseselos para sa Kanyang kaluwalhatian at paulit-ulit na sinasabi sa atin na huwag sumamba sa ibang diyos, hindi Niya kailangan ang ating pagsamba. Ang Diyos ay hindi nangangailangan ng anumang bagay mula sa atin. Gayunpaman, ang Diyos ay mapagmahal at mahabagin. Nais Niyang makasama tayo. Sa Halamanan ng Eden, kasama natin ang Diyos. Sa Exodo, nagbigay ang Diyos ng tiyak na mga tagubilin para sa pagtatayo ng tabernakulo upang Siya ay makasama ang Kanyang bayan. Ang Diyos ay tumira kasama natin sa pamamagitan ng pagkuha ng anyong tao (Juan 1:14; 1:17).
Ang Diyos ay karapat-dapat tumanggap ng ating karangalan Hindi kailangan ng Diyos ang mundo, ni ang mga tao. Ngunit nais Niyang likhain sila, at nilikha Niya ang isang bagay na mabuti. Samakatuwid, ang mga anak ng Diyos ay maaaring sumali sa 24 na matatanda sa aklat ng Pahayag sa pagsamba:
“Karapat-dapat ka, aming Panginoon at Diyos, upang tumanggap ng kaluwalhatian at karangalan at kapangyarihan, sapagkat nilikha mo ang lahat ng bagay, at sa pamamagitan ng iyong kalooban ay umiral sila at nilikha.” (Pahayag 4:11)

