May nagawa akong kasalanan, at alam kong dapat ko itong itigil. Pero gusto ko pa rin itong ulitin. Ano ang dapat kong gawin? Paano ko ito malulutas?”
Dapat nating maunawaan na ang kasalanan ay hindi lamang isang pribadong bagay na nakaapekto lang sa atin. Ang kasalanan ay kasuklam-suklam sa mata ng Diyos dahil Siya ay banal, at ang kasalanan ay may epekto sa atin at sa ating mga relasyon.
Pagsuway at pagrerebelde
Ang kasalanan ay una at higit sa lahat ay pagsuway at pagrerebelde laban sa Diyos. Mapapansin na pagkatapos magkasala ni David ng pakikiapid kay Bathsheba at pagpatay kay Uriah, sinabi niya sa Awit 51:4:
“Laban sa iyo lamang, at sa iyo lamang, ako nagkasala.”
Paano masasabi ni David na laban lang sa Diyos siya nagkasala? Hindi ba’t nagkasala rin siya kay Bathsheba (sa pakikiapid) at kay Uriah (sa pagpatay)?
Ang sagot ay habang ang kasalanan ay horizontal (laban sa kapwa), ito ay una at pinakamahalaga, vertical. Ang kasalanan ay pagrerebelde laban sa Diyos.
Bakit napakaseryoso ng kasalanan laban sa Diyos?
Napakaseryoso ng kasalanan laban sa Diyos dahil Siya ay banal—Siya ay dalisay, matuwid, at hindi matitiis ang kasalanan o ang presensya nito. Kapag ang isang makasalanan ay pumasok sa presensya ng Diyos, siya ay malilipol dahil sa kabanalan ng Diyos. Ito ang nangyari sa 2 Samuel 6:6-7 nang hawakan ni Uzzah ang kaban ng Diyos na hindi dapat hawakan:
“Nang dumating sila sa giikan ni Nacon, iniunat ni Uzzah ang kanyang kamay sa kaban ng Diyos at hinawakan ito, sapagkat nadulas ang mga baka. Nagalit ang Panginoon kay Uzzah dahil sa kanyang pagkakamali, kaya’t siya’y pinatay roon mismo sa tabi ng kaban ng Diyos.”
Madalas nating hindi nakikita ang kasalanan bilang seryosong bagay. Ngunit napakaseryoso nito, gaya ng makikita natin dito. Ang kasalanan ay nangangahulugan na hindi natin makikilala o makakasama ang Diyos; tayo ay malilipol sa presensya ng Banal na Diyos dahil sa ating kasalanan.
Maglaan ng oras upang magnilay sa talatang ito mula sa 2 Samuel 6, pati na rin sa Isaias 6:1-7 (lalo na ang tugon ni Isaias sa nakita niya ang Diyos sa talata 5).
Ang dahilan ng pagkamatay ni Jesus
Ito ang dahilan kung bakit kailangang mamatay ni Jesus. Kung may kasalanan, kinakailangan ang kamatayan bilang kabayaran (Genesis 2:17, Roma 6:23; Levitico 17:11); maaaring ang kamatayan ng taong nagkasala o ng isang kahalili (Levitico 4; Isaias 53). Namatay si Jesus sa krus bilang kahalili natin (1 Pedro 2:24; 3:18). Para sa Kristiyano, ang kamatayan ni Jesus ay nangangahulugan na hindi na tayo kailangang mamatay para sa ating mga kasalanan.
Nang mamatay si Jesus sa krus, dinala Niya ang galit at paghatol ng Diyos para sa bawat isa nating kasalanan. Isipin ang hirap na tiniis ni Jesus nang mamatay Siya sa krus, habang dinaranas Niya ang galit ng Diyos dahil sa ating mga kasalanan (Mateo 26:36-42; 27:45-46). Bawat kasalanang ginagawa natin ay binayaran ni Jesus. Kaya, nais ba nating dagdagan pa ang hirap na tiniis ni Jesus sa pamamagitan ng patuloy na sinasadyang paggawa ng kasalanan? Huwag nawa.
Pangwakas
Magnilay at pag-isipan ang mga talatang nabanggit. Manalangin na tulungan ka ng Diyos na makita kung gaano kaseryoso ang kasalanan, at na simulan mong kamuhian ito tulad ng pagkamuhi ng Diyos dito. Naisin ang paglago sa kabanalan, sapagkat “kung walang kabanalan, walang makakakita sa Panginoon” (Hebreo 12:14).

